زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

سلب (اصطلاحات نظامی)





سلب در اصطلاح فقه نظامی مراد از سلب کلیّه لوازم شخصی است که در تصرف و همراه مقتول بوده و از آنها در جنگ استفاده می‌کرده است، طبق احکام اسلامی آنچه از ابزار جنگی که همراه فرد مقتول بوده و قاتل به او دست یافته است، از آن شخص قاتل است و دیگران شریک او نیستند.


۱ - معنای لغوی



سَلَبْ مصدر از ماده سَلَبَ، یَسْلُبُ از باب نَصَرَ یَنْصُرُ است و در لغت به‌ معنی ربودن‌ می‌باشد.

۲ - معنای اصطلاحی



در اصطلاح مراد از سلب کلیّه لوازم شخصی است که در تصرف و همراه مقتول بوده و از آنها در جنگ استفاده می‌کرده است، مانند شمشیر، نیزه، و غیره و لباسی که بر تن داشته و مرکبی که سوار بوده است و...

۳ - حکم سلب



آنچه از ابزار جنگی و غیره مانند اسب و لباس که همراه فرد مقتول بوده و قاتل به او دست یافته است، از آن شخص قاتل است و دیگران شریک او نیستند. البته امروز فقط لوازم شخص چون ساعت، دوربین و لباس حکم سلب را دارد اما ابزار جنگی مثل اسلحه و... جزء غنیمت است و به فرد تعلّق ندارد.

۴ - پانویس


 
۱. ↑ جوهری، ابونصر، صحاح اللغه، ج۱، ص۱۴۸، دار العلم للملایین، ۱۴۰۷ه.ق.    
۲. ↑ قیومی مقری، أحمد بن محمد، مصباح المنیر، ص۱۴۸، المکتبة العصریّة، ۱۴۱۸ ه.ق.    
۳. ↑ حلی، حسن بن یوسف، قواعد الاحکام، ج۱، ص۴۹۸، مؤسسة النشر الإسلامی، جامعه مدرسین، قم.    
۴. ↑ مروارید، علی‌اصغر، ینابیع الفقهیه، کتاب الجهاد، ج۹، ص۲۵۴، دار التراث، الدار الإسلامیة، بیروت، ۱۴۱۰ه.ق.    
۵. ↑ حلی، حسن بن یوسف، قواعد الاحکام، ج۱، ص۴۹۸، مؤسسة النشر الإسلامی، جامعه مدرسین، قم.    


۵ - منبع



• جمعی از نویسندگان، پژوهشکده تحقیقات اسلامی، اصطلاحات نظامی در فقه اسلامی، ص۷۴.    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.